• operacje plastyczne kraków
  • chirurgia plastyczna kraków
  • operacja plastyczna kraków

Przetoki tętniczo-żylne

Przewlekła, zaawansowana niewydolność nerek jest jedną z tych chorób, które nie leczone prowadzą nieuchronnie do śmierci. Na szczęście, współczesna medycyna dysponuje metodami leczenia, które wydłużają życie pacjentów o wiele lat. Kiedy ustaje czynność nerek pojawia się konieczność zastąpienia jej w inny sposób. Za najkorzystniejszy uważa się przeszczep nerki. Nie jest to jednak, z różnych przyczyn, metoda dostępna dla wszystkich chorych. Pacjenci, którzy nie mogą mieć przeszczepionej nerki lub oczekują na przeszczep, bądź go utracili, poddawani są powtarzanym zabiegom hemodializy lub dializy otrzewnowej.

Istota hemodializy polega na oczyszczeniu krwi pacjenta ze zbędnych i zagrażających życiu produktów przemiany materii i usunięciu ich z organizmu ponieważ niewydolne nerki nie wykonują tej czynności skutecznie.

Zabiegi hemodializ wykonywane są w Stacjach Dializ. Polegają na pobraniu krwi od pacjenta, przefiltrowaniu jej w urządzeniu zwanym dializatorem (dawniej "sztuczną nerką") a następnie oddaniu oczyszczonej już krwi choremu. Proces ten trwa kilka godzin, w tym czasie duża ilość krwi jest pobierana, filtrowana i na bieżąco oddawana pacjentowi.

Znieczulenie
Zabieg przeprowadzany jest w znieczuleniu miejscowym przez ostrzyknięcie miejsca operowanego lekiem miejscowo znieczulającym lub w blokadzie splotu ramiennego. Anestezjolog w tym wypadku, podaje lek miejscowo znieczulający w okolicę splotu nerwowego odpowiedzialnego za odczuwanie bólu w operowanej okolicy. Pacjent otrzymuje też dożylnie leki sedatywne, to znaczy działające uspokajająco i wywołujące senność, tak aby długi zabieg w przymusowym ułożeniu ciała był jak najmniej uciążliwy. Przez cały zabieg zespół anestezjologiczny czuwa nad bezpieczeństwem pacjenta.

Warunki wykonania zabiegu

Warunkiem koniecznym do wykonania hemodializy jest sprawny dostęp dializacyjny czyli miejsce skąd krew pacjenta jest pobierana i oddawana choremu. Dobrze funkcjonujący dostęp dializacyjny pozwala na wielokrotne, powtarzane co kilka dni przez wiele lat, zabiegi hemodializy.

Za najlepszy dostęp hemodializacyjny uznawana jest przetoka tętniczo-żylna, zalecana przez różne instytucje medyczne. Przetoka wytwarzana jest metodą operacyjną, zwykle na przedramieniu lub ramieniu. Zabieg polega na połączeniu dwóch naczyń krwionośnych, żylnego i tętniczego w taki sposób aby uzyskać naczynie o dużym świetle i dużym przepływie krwi, odpowiednim dla wykonania hemodializy. Przetoka musi być łatwo dostępna do nakłucia, w jak najmniejszym stopniu ograniczać sprawność chorego i stwarzać zagrożenia (krwotok, niedokrwienie kończyny). Przetoka po wytworzeniu wymaga co najmniej kilkutygodniowego okresu "dojrzewania". Po tym czasie, odpowiednio poszerzoną żyłę można nakłuwać. W czasie zabiegu hemodializy wykonuje się dwa nakłucia, z jednego krew jest pobierana do dializatora, drugim oczyszczona wraca do pacjenta.

Zabieg zwykle nie jest rozległy i pozostawia kilkucentymetrową bliznę. Wymaga jednak dużej precyzji przez co jest czasochłonny. U chorych, których żyły są zniszczone np. w przebiegu cukrzycy lub przez wielokrotne nakłucia i podawanie leków dożylnych, istnieje możliwość wytworzenia przetoki tętniczo-żylnej przy użyciu specjalnej protezy naczyniowej. Wtedy zabieg jest bardziej rozległy.

UWAGA!

Przestrzeganie przez chorego zaleceń dotyczących postępowania z przetoką tętniczo-żylną oraz nakłuwanie jej przez doświadczony personel Stacji Dializ pozwala utrzymać sprawną przetokę przez wiele lat. Tym niemniej , niezależnie od starań chorego i personelu medycznego, przetoka może przestać działać np. z powodu zakrzepnięcia. W takich sytuacjach możliwe jest przywrócenie jej funkcji przez usunięcie skrzepliny lub zrekonstruowanie przetoki.

U części chorych z niewydolnością nerek nie można wytworzyć przetoki tętniczo-żylnej np. z powodu zniszczenia naczyń krwionośnych lub pacjent choruje równocześnie na inne schorzenia jak zaawansowana niewydolność krążenia, zaburzenia krzepnięcia. Pacjenci ci mają implantowane do dużego naczynia żylnego (najczęściej żyły szyjnej wewnętrznej) specjalne cewniki do przewlekłych hemodializ, tzw. cewniki permanentne. Cewnik taki posiada dwa kanały zakończone dwiema końcówkami wyprowadzonymi na zewnątrz. Jeden kanał służy do pobierania krwi od pacjenta, drugi do oddawania pacjentowi krwi oczyszczonej przez dializator. Należy jednak pamiętać, że cewnik jest drugim w kolejności wyborem dostępu dializacyjnego po przetoce tętniczo-żylnej.